آیا مقدمات و بستر دعوت به توحید توسط پیامبران برای مردم فراهم می شد ؟ آیا روانشناسی دعوت مراعات میشده یا نه ؟

جواب این پرسش مثبت است ؛ یعنی روانشناسی دعوت به توحید مراعات می شد . به این دلایل :

·        پیامبر بشر بود ؛ از جنس مردم عادی

·        پیامبر همزبان و هم فرهنگ ؛ همسطح مردم از نگاه زندگی

·    پیامبران علمکرد هاشان شامل کنایاتی مثبت و آموزنده بوده و همچنین ادله ای در کلاس و سطح مردم بود و  به نوعی به آنها اشاره میکردند که بت ها در قدم اول و در سطح کلانتر ، طبیعت به امداد بشر نمی آیند و خودشان مخلوقات خدا هستند .

·    رسالت مهمتر و اساسی تر این است که  پیام خداوند متعال در باب پرستیدن بت ها و نشانه های طبیعت از زاویه ی خالقیت نیست بلکه ربوبیت است . یعنی خداوند به بشر توسط پیامبر خود پیام می دهد که این بت برای تان برنامه ای ندارد و امورات بشر را سازماندهی  و فرماندهی نمی توانند بکنند چون مخلوقی مثل خودتان ( مثل انسان ها ) هستند .

خداوند متعال نمی گوید که بت را نپرستید چون او شما را خلق نکرده ، بلکه من خلق کردم پس بیایید مرا سجده کنید ؛ خیر . به دو لیل

اولا جناب حق بی نیاز از پرستش مخلوقات خود است و این مسئله عقلا هم پذیرفتنی است

( ان الله غنی عن العالمین )

دوما با پرستش حضرت حق ، فطرت انسان بیدار است و روحش متصل به صاحب و مبدا خودش می باشد و از راه عبودیت به کمال می رسد و این به نفع انسان است  . مسئله ی انسان گرایی اسلامی در مقابل اومانیسم مادی اینجا مطرح است و با یک تحلیل مفصل می توان ثابت کرد که کدام یک می تواند هر دو ساحت زندگی و زندگانی بشر را پوشش دهد .

مسئله ی مهم این است که  خداوند متعال بر تمام اقوام و ملل در فرایند دعوت ؛ اتمام حجت میکرده چون بدون آن ، بازخواست از آنها ( اقوام مشرک ) با عدل خداوند منافات خواهد داشت . پس ، از هر قوم و هر ملت که خداوند از آنها خواستار گرایش به حق است به طور حتم بر آنها توسط پیام ( وحی ) و پیام رسان ( نبی یا رسول )  و آداب دعوت ( ادله و نشانه ها و معجزه و .. ) اتمام حجت صورت گرفته .  

|+ نویسنده یاسر محسنی در شنبه بیست و نهم تیر 1387 و ساعت 13:41