سفر قندهار

حب الوطن من الایمان ( رسول الاکرم صل الله علیه و اله و سلم )

وقتی که از رفتن به شهر پدری یعنی قندهار مطمئن شدم ، ریش بیشتری گذاشتم البته نه به خاطر قصد قربت به سنت موکد نبوی بلکه برای دفع ضرر !

رفت و برگشتم با پروازهای ناتو بود چون راه زمینی فوق العاده نا امن است و هم  این که مثل من چهره ی خوشتیپ و حسابی داشته باشی به قول ایرانی ها " رو هوایی " .  قندهار کار خاصی نداشتم برای همین بیکار و بی عار می  گشتم و هوتل می رفتم و قهوه خانه ها و .. و با پشتوی دست و پا شکسته  با مردم ارتباط بر قرار می کردم  .

شهر قندهار تا حدی امنیت داره اما حوالی آن اصلا  . مردم هنوز که هنوزه بی سواد و فاقد شعور اجتماعی کافی و فوق العاده سنتی استند و اگر به قول دکتر منوچهر محسنی " فرهنگ " را در کل ، به شیوه و سبک زندگی تعریف کنیم ، قندهاری ها سطح فرهنگ نازلی دارند .

فاصله ی طبقاتی زیاددر بین مردم وجود ندارد  یعنی همه نوع مردم از نگاه مالی وجود دارد ضعیف ، متوسط و عالی .

شهر سازی در قندهار طی یک " ماستر پلان یا نقشه ی اصلی شهر سازی نیست طوری که در هیچ جای افغانستان وجود ندارد اما خب ساختمان های شیک و مجلل و فخیم تک و توک ساخته میشه و طوری که دیدم  مردم می توانستند با این مدرنیت فیزیکی ارتباط نسبتا خوبی برقرار کنند و طبیعی است که فرهنگ کافی شاپ و سوپر مارکیت و پلازه ها و بوتیک ها و .. قدم به قدم داره جا می افته به خصوص در بیبن جوانان .

از شاخصه های اصلی و معروف قندهاری ها مهمان نوازی ، جرئت و شجاعت ، دست و دلبازی و بچه خوشی است .

شاید کمتر کسانی فرق بین بچه بازی و بچه خوشی را بداند ! در حقیقت هلمندی ها بچه باز استند یعنی از بچه ، سوء استفاده جنسی می کنند به جای استفاده ی جسنی از جنس مخالف . اما بچه خوشی یعنی خوش و بش با بچه و بودن و گپ زدن و .. با او . اما بچه کسی است که ریش ندارد یا تازه ریش دراورده و بین ده سال تا هیجده سال است و سفید بلند و بالا .

از بازار های معروف شهر قندهار بازار چارسو است که دارای چار بازار اصلی است . زنانه فروشی ، چینی و چوری ( النگو ) فروشی ، پارچه و واسکت و مردانه فروشی و خوراکه و وسایل خانگی .

 ناحیه ی اول بزرگترین ناحیه در شهر قندهار است که فارسی زبانان و شیعه ها یا به قول پشتون ها شیعه گان زندگی می کنند . تعصبات مذهبی در قندهار نا چیز است اما برایشان بیشتر " قوم " مطرح می باشد . مثلا در آشنایی اول حتما از یکی از چار سوال اصلی درباره ی قوم است . مثلا میگن " چی شیبه ؟ " یا میگن " په زیی چی شییه ؟ "

یعنی در بین "  زی "  ها کدام استی ؟

از قوم های اصیل و بزرگ و قدرت مند پشتون می توان از بارک زی ،  اچیک زی  ، نور زی  ، علی زی یاد کرد که هر قوم دارای ویژگی خاصی است مثلا نور زی ها چشم های زیبا دارند یا باریک زی ها دارای قد و قامت بلند استند .  در خبریم که اینها دارای بک ریشه و منشا می باشند اما دقیقا معلوم نیست . در کتاب ( افغانان ، جای ، فرهنگ و نژاد از الفنستون ) در بخش نژاد خیلی مفصل توضیح داده شده .

در قندهار اکثر مردم چه شیعه و چه سنی به حکومت طالبان خشنود ترند و کرزی را آدمی ترسو و گاهن بی دین معرفی می کنند .

اما از خاطره ی خوبم در این سفر این است که برای پرواز روز دوشنبه ی همین هفته به فرودگاه قندهار رفتم .. خب پرواز به خاطر ابری بودن هوا میسر نشد در همین حال یک عملیات انتحاری در بیرون از فرودگاه اتفاق افتاد که سه نفر کشته شدند و چندین زخمی ... من در داخل گیر ماندم و هوا هم گرم و نیروهای امنیتی خارجی را ترسی فجیع فرا گرفته بود من هم در همین گیر و دار رفتم بک انرژِی خریدم و زیر سایه ی درختی نشستم و نو شیدم ! 

|+ نویسنده یاسر محسنی در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 و ساعت 9:48